TÜRKİYE’DEN ARNAVUTLUK’A BEKTAŞİLİK (1912-1967) -Hünkâr'dan Hoca'ya-

Bektaşilik, yalnızca bir tasavvuf yolu değil; Osmanlı'dan modern ulus devletlere uzanan süreçte siyaset, kimlik, kültür ve inanç ekseninde şekillenen çok katmanlı bir tarihî tecrübenin adıdır. Bu eser, 1912-1967 yılları arasında Bektaşiliğin Türkiye ve Arnavutluk'taki dönüşümünü, iki farklı siyasi rejim altında verdiği varlık mücadelesini ilk elden kaynaklar ışığında kapsamlı biçimde ele almaktadır.

Arnavutluk'un bağımsızlık sürecinde Bektaşiliğin oynadığı rol, Osmanlı Devleti'nin son dönemindeki kırılmalar, tekkelerin kapatılması, Hacı Bektaş Veli Dergâhı'nın yaşadığı dönüşüm ve Arnavutluk'ta komünist rejimin "ateist devlet" politikaları karşısında Bektaşi toplumunun direnişi, karşılaştırmalı bir bakış açısıyla incelenmektedir.

Osmanlı ve Cumhuriyet arşivleri, Arnavutluk Devlet Arşivi, Dünya Bektaşi Merkezi belgeleri, ABD'deki Taylor Bektaşi Tekkesi arşivi, dönemin süreli yayınları, hatıratlar ve sözlü tarih görüşmeleriyle desteklenen bu çalışma; Türkçe, Arnavutça ve İngilizce kaynakları bir araya getirerek literatürde önemli bir boşluğu doldurmaktadır.

Bektaşiliğin XX. yüzyıldaki serüvenini tarih, siyaset ve tasavvuf perspektifinden yeniden değerlendiren bu eser, yalnızca Bektaşilik araştırmaları için değil; Osmanlı'nın son dönemi, Balkan tarihi, Türk modernleşmesi ve din-devlet ilişkileri üzerine çalışan araştırmacılar ile konuya ilgi duyan tüm okurlar için temel bir başvuru kaynağı niteliğindedir.